Watch or Play

Op 10 juni werd het Centre of Expertise van de Amsterdam Creative Industries gelanceerd. Een mooi samenwerkings- verband van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, Hogeschool van Amsterdam en Hogeschool Inholland. Tijdens de lancering was er line up van allerlei projecten op het snijvlak van creatieve industrie en ICT. Eye opener was voor mij de presentatie van Ben Schouten over interactieve cinema.

Als kijker zijn we inmiddels gewend aan interactie tijdens TV uitzendingen. Kijkers brengen een stem uit op hun idolen tijdens talentenjachten en geven hun mening tijdens politieke debatten. En als de producent van een programma de kijker niet faciliteert, dan is er altijd nog de mogelijkheid om op eigen initiatief te twitteren en zo de interactie met andere kijkers op te zoeken.

De eye opener voor mij was dat de bioscoop en het theater nog een van die zeldzame plekken zijn waar connectiviteit, social media en ICT nagenoeg niet ingezet worden om de interactie met de bezoeker te zoeken. En wil die bezoeker die interactie wel? Schouten legde zijn publiek de fundamentele vraag voor of een verhaal het meest intens beleefd wordt door toeschouwer te zijn of door mee te doen. Watch or Play? Het is een vraag die in iets andere vorm ook voorligt als het gaat om games. Is een game een verhaal dat verteld wordt of is het interactie?

Schouten nam het publiek mee naar de nabije toekomst waarin dit soort vragen geen rol meer spelen. De bezoeker maakt zelf een keuze. In gaming is het principe van de zogenaamde Open World al gemeengoed. In een Open World game kan de speler zelf bepalen of en hoe hij de objecten in de virtuele wereld van het spel benaderd. Het spel heeft daarmee een niet lineair karakter. Veel van deze games gebruiken bestaande omgevingen als model voor hun virtuele wereld, zoals in de game New York City.

Echt spectaculair wordt het als een game zich daadwerkelijk gaat afspelen in de fysieke wereld en waar tijdens het spelen van een game de virtuele en de reële werkelijkheid vermengd gaan worden. The city as an interface: al lopend door de stad kan een speler besluiten om toeschouwer te zijn of actief mee te doen door data over zichzelf vrij te geven.

Voor de komende tijd moeten we het echter nog doen met games die thuis vanaf een console gespeeld worden. De ingewijden in de gaming wereld zitten al enige tijd met smart te wachten op Watch Dogs, een spel dat zich afspeelt in de virtuele variant van de stad Chicago. Onderwerp van het spel is de controle over informatiesystemen en de toenemende interconnectiviteit van data. De hoofdrolspeler in het spel is een hacker die toegang heeft tot het centrale operating system van de stad.

Volgens de producent is Watch Dogs ontworpen “to go beyond the limits of today’s open world games” en de pers heeft Watch Dogs al gebombardeerd tot ‘the truly next-gen adventure”. Naar verwachting komt het spel op 21 november uit zodat geprofiteerd kan worden van de piek in aankopen voor de kerstdagen. Wat dat betreft is het ook in de gaming industrie nog steeds business as usual.